اولاً آغاز ماه محرم الحرام رو به پیشگاه امام عصر(ع) و تمامی ارادتمندان به پیشگاه امام حسین(ع) تسلیت میگم. راستش تصمیم گرفتم تو این ماه محرم یه مقدار به نقد و بررسی مباحث عزاداری مشغول بشم. البته در حد بضاعت و سوادم. به همین خاطر سعی می کنم تو این ماه و ماه صفر دوربین به دست اینور و اونور بچرخم و اگه چیز جالبی به نظرم اومد برای همه تو وبلاگم بذارم و اگه شما عزیزان هم لطف کنید من رو در این مسیر با نظراتتون یاری کنید ممنون می شم. بسم الله ....

معمولاً آغاز ماه محرم برای هیئتی ها با اعلام برگزاری نمایشگاه عطر سیب حال و هوای تازه ای می گیره. حالا بیایید یه سر برییم نمایشگاه عطر سیب...!!!

نظرتون چیه!!! به نظر من که آدم باید خون گریه کنه اینقدر از امام حسین (ع) و آرمانها و اهدافش فاصله گرفتیم که رو به اینکارآ آوردیم. آخه واقعاً کسانی که دست اندرکار این امور هستن با چه فکری این کارها رو انجام می دن!!!

آخه با خودشون چی فکر می کنن که مد حسینی!!! ترویج میدن. البته شاید از روی ناآگاهی باشه ولی آخه چرا!!! آخه چرا!!!! بگذریم با نظراتتون منم کمک کنید تا تحلیل درست تری داشته باشم.

حالا بریم غرفه های مربوط به شکم:

ماشالله!!! ببین چقدر جمعیت اومده... همه دنبال دیگ و قابلمه و سماور و قاشق و چراغ و ...

پس کو معرفت!!!؟

باورتون نمی شه چه خبر بود همه بیشتر سهمیه شون رو تو این بخش خرج می کردن.

حالا بریم یه سر غرفه های فرهنگی!!!:

بله تعجب نکنید که خلوته آخه همه جمعیت رفته اون غرفه های بالایی. نمی دونم ما هیئتی هام که ادّعا می کنیم داریم باره امام حسین(ع) کار می کنیم ، نمی فهمیم که داریم برای شکم مردم کار میکنیم. البته تو این نمایشگاه غرفه های فرهنگی به اون معنای حتی قریب به فرهنگی هم وجود نداشت. چه می شه کرد شهرداری فقط همین چیزآ رو فرهنگ می دونه!!!!

راستش این حرف شعار خودم تو کار فرهنگیه مخصوصاً محرم:

بیایین به جای پرکردن شکم مردم ، مغزهاشون رو پر کنیم. چون شکم چند ساعت بعد خالی می شه! امّا فکر و اندیشه مردم تا لحظه مرگ باهاشونه.

هل من ناصر ینصرنی -- کیست مرا یاری کند ؟

نکند « هل من ناصر » امام زمانمان ( ارواحنا له الفدا) در صحرای کربلای غیبت بی لبیک بماند ، مبادا هلهله ی اهل کوفه ی غفلت صدای غربت تنها بازمانده ی خدا در زمین را به گوش ما نرساند .

نکند در زمره ی آنانی باشم که « یا لیتنی کنت معک » می گویند ، اما از این حقیقت غافلند که   « حسین بن علی (ع) » در این زمان تو هستی و دوران غیبت ، صحرای کربلای غربت توست و این تویی که هر صبح و شام ندای « هل من ناصر ینصرنی » سر داده ، یار و مدد کار می طلبی .!

بیاییم با شرکت در ختم همگانی زیارت عاشورا ندای هل من ناصر امام زمان خویش را لبیک بگوییم .

باز دلم خون شد و چشمم گریست

آنکه درین روز چون من نیست کیست؟

بــاز دگــر بــاره رســیــد اربــعــیــن

جـــوش زنــد خـون حـسـیـن از زمـیــن

غـرق تـلاطـم شـده بـحـر مـحـیــط

یــک سـره درد اسـت بـسـاط بـَسـیـط

شـد چـهـلـم روز عــزای حـسـیــن

جــان جــهــان بـــاد فـــدای حــسـیــن

یادبود اربعین تنها منحصر به مسلمانان نیست، بلکه غیر مسلمانان نیز تا چهل روز بعد از وفات نزدیکان خود، به عزای آنها توجّه می کنند، و در روز چهلم نزدیکان و دوستان و خانوده اش بر سر قبرش حاضر می شوند و مراسم عزا برگزار می کنند، مسیحیان نیز به همین طریقه مراسم عزای چهلم وفات شخص خود را با اجتماع در کلیسا برگزار می کنند و این اعمال را در نیم سال وفات شخص و یکسال تمام نیز انجام می دهند.

همچنین یهودیان؛ عزای شخص وفات یافته را پس از سی روز و نه ماه و یکسال کامل برگزار می کنند. 

همه این اعمال به عنوان یادبود و ستودن خوبیها و اعمال نیک شخص وفات یافته است.

با این تفاصیل، حال چگونه می توان نسبت به یادبود اربعین یکی از عزیزترین بندگان خدا - ثار ا... - امام حسین (علیه السلام) و شهدای کربلا بی تفاوت بود؟

امام باقر (علیه السلام) می فرمایند: همانا آسمان چهل صبح بر حسین (علیه السلام) گریست و به رنگ سرخ طلوع و غروب می کرد.

امام جعفر صادق (علیه السلام) نیز می فرمایند: همانا آسمان چهل صبح خون گریست، و زمین چهل صبح گریست، و خورشید چهل صبح با کسوف و به رنگ سرخ گریست... و فرشتگان نیز چهل صبح بر او (امام حسین) گریستند.

از آنجا که مصائب امام حسین (علیه السلام) از حدّ تصور انسان بیرون است، به هیچ وجه نمی توان حق این مصیبت را ادا کرد و به همین خاطر است که این سنّت شریف (عزاداری) نباید متوقف شود و پایبندی به زیارت امام حسین (علیه السلام) نیز از جانب خاندان پاک وی زمینه ای را فراهم نموده،‌ تا فاجعه عاشورا و درسهای عظیم آن به باد فراموشی سپرده نشود.

علاّمه مجلسی در مناقب به نقل از شریف مرتضی می گوید: سر امام حسین (علیه السلام) در اربعین، از شام به کربلا برگردانده شد و به بدنش ملحق گردید.

در روایتی از امام حسن عسکری (علیه السلام) است که: از علامات مؤمن، خواندن زیارت اربعین است.

و در روایتی، صفوان بن مهران می گوید: مولایم امام صادق (علیه السلام) به من فرمود: زیارت اربعین را به هنگام بالا آمدن روز بخوان.

این علامت مؤمنی است که تسلیم اوامر خدای تعالی در پیروی از اولیایش می باشد، و در دوستی و مودّت با آنها پایبند است، خدایی که به پیامبرش فرمود: (قل لا أسئلکم من أجر إلاّ المودّة فی القربی)و امام حسین (علیه السلام) از نزدیکترین کسان رسول الله (صلّی الله علیه و آله و سلم) و از مصادیق آیه مودّت است. اربعین، زنده نگه داشتن یاد او و همدردی با او، همراه با پیروی و اظهار عطوفت روحی و قلبی بر ماجرای کربلای اوست.

به نقل از سایت گروه فرهنگی امیدواران  http://www.omidvaran.org

اعظم الله اجورنا و اجورکم یا صاحب الزمان(ع) بی تو هوای خیمه ما سرد می‌شود

رنگ رُخ سه ساله‌ی من زرد می‌شود

خورشید انعکاس وجود نجیب توست

این دایره نباشی اگر سرد می‌شود

این حلقه‌های گریه‌ی سر در گم و غریب

زنجیر آهنی و پر از درد می‌شود

دامان کودکانه‌ی یک دختر نجیب

بی تو اسیر آتش نامرد می‌شود

بر گِرد توست گردش سیاره‌ی زمین

هر جاذبه بدون تو ولگرد می‌شود

رفتی و روز روشن ما در مسیر شام

دنبال صبح ِ روی تو شبگرد می‌شود

گريبان چاك زدن حضرت موسي در وفات حضرت هارون عليهما السلام

خالد بن سديرمي گويد : از امام صادق عليه السلام ( در مورد مردي كه در مرگ پدر ، مادر ، برادر ، و يا يكي از نزديكانش لباس خود را پاره كند ( گريبان چاك بزند ) پرسيدم ،  حضرت فرمود : گريبان چاك زدن اشكالي ندارد ، همانا موسي بن عمران در وفات برادرش هارون گريبان چاك زد .

بحار الأنوار ج 79 ، ص 106 ، باب :‌ في لطم الخدود و شق الجيوب و الثياب و النياحة .

زنان انصار و گريبان چاك زدن براي پيامبر اكرم :