غبار آمدنت را نديده قطره ي اشكي
اشاره اي به ظهورت نكرده دست دعايي
بيا عصاره حيدر، بيا چكيده ي زهرا
بيا كه بوي رسولي ، بيا كه نور خدايي
شب غريبي مان مي شودبه ياد تو روشن
تويي كه در همه شبها چراغ خانه مايي

خوابیم و حقیقت به خدا نیست به جز این

 ما غایب و او منتظر آمدن ماست

باد هم کم نکند سوز دل صحرا را

قطره‌ای عشق به آتش بکشد دریا را

این ترک خورده دلم وحشت این را دارد

که بمیرد و نبیند پسر زهرا را

عاقبت یک روز مغرب، محو مشرق می شود

عاقبت غربی ترین دل نیز عاشق می شود

شرط می بندم زمانی که نه زود است و نه دیر

مهربانی حاکم کل مناطق می شود

در سينه ي ما جز غم عشقت اثري نيست
ما را به جز از گريه نمودن هنري نيست
آقا تو بيا اشک مرا وقف خودت کن
انگار که در کل جهان چشم تري نيست

كار گل زار شود گر به تو به بازارآئي
نرخ يوسف شكند اگر تو رخ بنمائي
ماه در ابر رود گر تو بيائي لب بام
گل كم از خار شود گر تو به گلزار آئي
عمري از جان بپذيرم شب بيماري را
گر شبي را تو به پرستاري اين دل آئي

شوق تو به باغ لاله جان خواهد داد

عطرتو به گلها هيحان خواهد داد

فردا كه در آفاق بپيچد نورت

تكبير تو كعبه را تكان خواهد داد

  دلم از پونه ها سير است آقا
هواي شهر دلگير است آقا
کسي فانوس گلها را شکسته
نمي آيي مگر؟ دير است آقا....

ای مدنی برقع و مکی نقاب
سایه نشین چند بُوَد آفتاب؟
منتظران را به لب آمد نفس
ای ز تو فریاد، به فریاد رس

مـژده‌ی آمـدنت  قیمـت جـان می‌ارزد
تاری از موی تو آقـا به جهـان می‌ارزد
السلام عليك يا صاحب الزمان
بهترین هدیه به امام زمان عج ترک یک گناه است

قطعه‌ی گمشده‌ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم، یکی باز کم است
این همه آب که جاری است نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

هر کجا سلطان بود، دورش سپاه و لشکر است
پس چرا سلطان خوبان بي سپاه و لشکر است
با خبر باشــيد اي چشم انتظاران ظهــــور
بهترين سلطان عالم از همه تنهاتر است

آقا بيا تا زندگي معنا بگيرد
شايد دعاي مادرت زهرا بگيرد
آقا بيا تا با ظهور چشم هايت
اين چشم هاي ما کمي تقوا بگيرد

بخوان دعاي فرج را دعا اثـر دارد
دعا کبوتر عشق است و بال و پر دارد
بخوان دعاي فرج را و عافيت بطلب
که روزگار بسي فتنه زير سر دارد
بخوان دعاي فرج را که يوسف زهرا
ز پشت پرده ي غيبت به ما نظـر دارد
بخوان دعاي فرج را به ياد خيمه ي سبز
که آخرين گل سرخ از همه خبر دارد

- اگر همه جا کربلاست و هر روز عاشورا، ما باید در همه جا و همه گاه، خود را در تشنگی همه‌ی عطش زدگان خاک سهیم بدانیم.

- کربلا نشان داد که با شکیب در عطشی کوتاه، می‌توان همیشه‌ی تاریخ را سیراب کرد.

- حسین یعنی زیبایی، مگر می‌شود یا زیبایی همراه و همسایه بود و زیبا نشد.

- عجیب حکایتی است! «عزیز» ترین‌ها – حسین (ع) و یوسف (ع) – از (گودال) و  (چاه) به آسمان عزّت رسیده‌اند.

- کارهای بزرگ را مردان آغاز و زنان تمام می‌کنند. کربلا، دلیل روشن این ادعاست.

- هر کس کتاب 72 صفحه‌ای عشق – عاشورا – را خوب بخواند شیرازه‌ای سعادت را در زندگیش گسسته نخواهد دید.

- عاشورا هر روز در کربلای دلمان اتفاق می‌افتد. کوشش کنیم حسین دل، به دست یزید نفس، تشنه لب شهید نشود.

- گودال قتل‌گاه، کانون قیامت خاک است، بی‌شک قیامت نیز از این نقطه آغاز می‌شود.

- شیعه، سرافرازی خویش را از سرهای بر نیزه و آبروی خویش را از بی آبی عاشورا یافته است.

- کربلا چه قدر شبیه قرآن است؛ آخرین شهدای آن اصغر و عبدا... مثل سوره‌های آخر قرآن کوچکند!

-  کربلا بلوغ عاطفه و اندیشه است، هر کس به بلوغ فکری و عاطفی برسد، عاشورایی است.

- وقتی  هیچ نداری باید همه چیز باشی، این درسی است که زینب به ما آموخت.

- کربلا زیباترین تابلوی نقاشی است که خداوند بر بوم زمین، ترسیم کرده است.

- کربلا بهشت زمین است با قلب‌های سوخته، خیمه‌های آتش گرفته و آسمان داغ سوزان، آری بهشت در آتش متولد می‌شود.

- ره آورد مطالعه‌ی تاریخ، بهت و شگفتی است، تاریخ، خود مبهوت و شگفت‌زده‌ی یک روز خویش است؛ «عاشورا»

اگر به دیدن یوسف بریده شد انگشت 

 جمال یوسف زهرا(س) هزار یوسف کشت