این روزها نام غزه و شرح زجر و نگونبختی مردم ستم دیده اش پی در پی بر صفحات رسانه ها نقش بسته و موجی از نفرت و انزجار عمومی را به همراه آورده است.
به راستی چه چیز دلخراش تر از مشاهده ی صحنه ی غیر انسانی محاصره و اعمال خشونت نسبت به زنان و کودکان این سرزمین است؟
مردمی مظلوم و بی دفاع که آماج سلاح های مرگبار دژخیمان صهیونیست گشته و صدای ضجه ی آن ها دل هر آزاده ی صاحب وجدانی را به درد آورده.
چه چیز دردناک تر از سکوت موزیانه ی زورمداران شیطان صفت که گوش و چشم خود را به روی فریاد اعتراض آزاد اندیشان جهان بسته و همچنان به مظلوم ستیزی خود ادامه می دهند.
لیک این تنها غزه نیست که به جرم مسلمانی اینگونه لگدکوب سُم ستوران انسان نما می شود؛ که پیکرهای بیشماری در طول تاریخ میان سنگ آسیاب ستم درهم شکسته و فروپاشیده است.
پژواک تازیانه ی ستم در لبنان، فلسطین، عراق، افغانستان، پاکستان و ... همواره به گوش رسیده است.
قامت جوامع اسلامی زیر بار این همه فشار خمیده گشته و روح و روانش تحت هجوم تحقیرها و توهین ها فسرده است.
اما ای کاش دادرسی امین می یافت و دادخواست تظلم خود را به آستانش می برد، کاش به تکیه گاهی استوار تکیه زده و از جای بر می خاست، کاش دستگیره ی نجاتی برای چنگ زدن فرا رویش بود، کاش آب گوارایی می جست و با آن جان تازه ای می گرفت، کاش راه و طریق نجاتی پیدا می کرد و از این کنج خفقان و اختناق به وسعت آرامش و آسایش می گریخت.
اما مگر نیست؟! تکیه گاه محکم و دستگیره ی نجات و آب گوارا و شاه راه هدایت در دسترس او قرار ندارد؟!
مگر خداوند دادرسی امین و عادل و حاکمی عدل گستر برای بندگانش نفرستاده؟!
مگر پیامبر صلی الله علیه و آله در غدیر چه می گفت؟! کدامین نام را به ندا در جهان طنین انداز می ساخت؟!
که بودند آن امامان عادل دادپرور که یکی پس از دیگری افسر ولایت بر سر نهاده و دستگیری و ارشاد خلق را برعهده گرفتند و کجاست آن آخرین جانشین و یادگار خاندان مطهر؟!
آیا او در میان ما نیست؟! آیا او گوش شنوا و دست توانای خداوند و کشتی نجات در تلاطم و طوفان ها نیست؟!
پس به ستمدیدگان عالم و به اهل غزه، مردم افغان، مظلومین عراق بگویید که مرهم زخم های شما، دستگیر رنج های شما و چاره ی دردمندی هایتان ایجاست: بازگشت به دامان اهل بیت و تمسک جستن به آخرین وارث غدیر!
مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف تنها فریادرس و تنها راه نجات شماست.
دادخواست این تظلم را باید به درگاه او برد و بس!
