ده قرن انتظار، نه، ده قرن خون دل

آقا چه‌ها گذشته به تو؟ مانده‌ام خجل

آقا بگو، بگو که تو از ما چه دیده‌ای؟!

آری بگو، بگو که چه از ما کشیده‌ای؟!

ما در یقین به سینه‏ی خود مهر شک زدیم

حتی به زخم وا شده‏ی تو نمک زدیم

یک عده جیره‌خوار مدرنیسم‌ها شدیم

در جنگلی به نام تمدن رها شدیم

یک عده هم جدا شده از عصر آ‌هن‌اند

حرف از ظهور پست مدرنیسم می‌زنند

حرف از ظهور پوچی و تردید بی‌دلیل

مرگ حقیقت وخرد و سنت اصیل

یک عده در گرسنگی و فقر سوختند

ایمان به نرخ لقمه‏ی نانی فروختند

یک عده با یزید و معاویه ساختند

قرآن به روی نیزه نشاندند و باختند

یک عده از حقیقت تو دور مانده‌اند

در انتظار یخ زده محصور مانده‌اند

مفهوم انتظار تو را ترک کرده‌اند

آیا دعای عهد تو را درک کرده‌اند؟

گفتند: انتظار همان بی‌قراری است

تنها دعا و گریه وشب زنده‌داری است

مفهوم انتظار تو این چند واژه نیست

آقا خودت بیا و بگو انتظار چیست؟

این دردها حکایت و افسانه نیستند

تنها شکایتِ دل دیوانه نیستند

این دردها  حقیقت مسموم عالم‌اند

شمشیرهای آخته‏ی ابن ملجم‌اند

از فرقه‌ فرقه تفرقه دلخسته‌ایم ما

ده قرن می‌شود به تو دل بسته‌ایم ما

از هر سر جدا شده، بگذار بگذرم

از زخم‌های وا شده بگذار بگذرم

بگذار بگذرم که پُرم از گلایه‌ها

آقا بیا که خسته شدم از کنایه‌ها

امروز هم به یاد تو کم کم گذشت و رفت

مانند جمعه‌های پر از غم گذشت و رفت

آری گذشت و باز نگاهم تو را ندید

فردا دو شنبه است؟ نه ؛ یک جمعه‏ی جدید!  

 به گزارش شیعه نیوز به نقل از شیعه آنلاین،‌ این منابع آگاه افزودند:‌ نیمه شب بود که بر اثر برخی سر و صداهای مشکوک یکی از فرزندان بیت شیرازی از خواب بیدار شده و پس از لحظاتی متوجه حضور چهار فرد ناشناس در پشت بام منزل شد که در حال تلاش برای وارد شدن به منزل بودند، از همین رو فورا فریاد کشیده و آنان وادار به فرار شدند .

استفتاء ای از محضر مرجع عالیقدر سید محمد صادق شیرازی

سؤال: آيا لعن كردنِ كسانى كه به اهل بيت عليهم السلام ستم كرده اند، واجب است يا مستحب، يا حكم ديگرى دارد؟

جواب: قرآن حكيم بر كسانى كه خدا را با آزار دادن پيامبرش آزرده اند، وبا آزار دادن اهل بيت، رسول اش را آزرده اند لعن كرده است.

 آنجا كه خدا مى فرمايد: «إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا؛ (احزاب،57) بى گمان كسانى كه خدا و پيامبر او را مى آزارند، خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت كرده و برايشان عذابى خفّت بار و خواركننده آماده ساخته است».

 آيا سزاور نيست كسانى را كه خدا لعنت كرده، مؤمنين آنها را لعنت كنند؟

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل ....