<بسم ا... الرحمن الرحيم>
غرض از آفرينش عالم و آدم، معرفت و عبادت خداوندى است كه آيات علم و قدرت و حكمت بى انتهاى او در تمام كائنات نمايان است، و نظم حاكم بر جهان از تركيب يك ذرّه تا هزاران كهكشان گواه وحدانيّت او است.
و بعثت تمام انبيا براى اين است كه عقل آدمى را به علم، و اراده او را به ايمان، و روح او را به مكارم اخلاق، و اعمال او را به خير و صلاح هدايت كنند، و نظامى قائم به قسط و عدل با اجراى احكام خداوندى كه آسمان و زمين را به عدل به پا داشته به وجود آورند، و آن غرض از خلقت و آن هدف از بعثت به وجود كسى ميسّر شد كه اصول و فروع اسلام را كه حاصل رسالت فرستادگان خدا از آدم تا خاتم است از مبدأ تا معاد و از طهارت تا ديات به بشريّت آموخت، و آفاق افكار رابه انوار علم و حكمت كتاب و سنّت منوّر كرد.
عامّه و خاصّه به علم و اجابت دعاء او كه دو علامت امامت است اعتراف كردند، و اعلام علماى اسلام شهادت دادند كه آنچه بشر به علم آن تا روز قيامت محتاج است در كتاب او است.
خاتم انبياء او را صادق ناميد، و اسم او به روايت امام زين العابدين (عليه السلام) نزد اهل آسمان صادق است .
خداوندى كه فرموده { يا ايّها الذين آمنوا اتقوا ا... و كونوا مع الصّادقين } چنين صادقى را حجّت خود قرار داده است .
اول امام اهل سنت، مالك ابن انس مى گويد: <چشم من افضل از جعفر بن محمّد در فضل و علم و ورع نديده است> .
و ابو حنيفه او را اعلم الناس دانسته، و از امام مالكيه نقل شده است كه بر قلب بشرى افضل از او در علم و عبادت و فضل و ورع خطور نكرده است.
سعادتمند مردمى كه پيرو صادقى باشند كه صادق آل محمّد (صلوات ا... عليهم اجمعين) است .

ابن شهرآشوب در (مناقب) و قطب راوندى در (خرائج) از مفضّل بن عمر روايت كردند كه :
< با أبى عبدا... جعفر بن محمّد (عليه السلام) مى رفتيم، به زنى برخورديم كه گاوى مرده در مقابلش بود، و آن زن و كودكانش گريه مى كردند. آن حضرت از سبب گريه آن زن و طفلانش پرسيد. گفت: اين حيوان وسيله معيشت من و طفلانم بود، و اكنون در كار خود متحيّرم كه چه كنم؟ فرمود: مى خواهى خدا او را براى تو زنده كند؟ آن زن گفت: آيا با اين مصيبت مرا مسخره مى كنى؟ دعائى خواند و پاى خود را به آن حيوان زد، گاو به سرعت سرپا ايستاد، آن زن گفت : به پروردگار كعبه، او عيسى بن مريم است. آن حضرت به ميان مردم رفت تا كسى او را نشناسد > .
كسى كه از قدمش اعجاز نـَفَس عيسى ظاهر مى‌شود و نـَفَسش حيات ابد به آدميّت مى‌بخشد و مذهبش صراط مستقيمى است كه انبيا و مرسلين و شهدا و صدّيقين و عباد ا... الصّالحين به آن متنعّمند، روز شهادتش روز مصيبت اسلام و مسلمين است.
وظيفه كسانى كه مشرّف به شرف مذهب جعفرى هستند آن است كه در روز شهادت آن حضرت به پا خيزند، و در هيئآت عزادارى به شوق زيارت آن قبر ويرانه كه كنز مخفى خدا در آن آرميده، بر سر و سينه زنند، و به ناله هاى جانسوز به ياد آن امام مظلوم و پيكر مسموم و مرقد مهدوم، مشمول دعاى آن حضرت شوند كه فرمود: «اللّهم ارحم الصّرخة التى كانت لنا»
خوشا به حال آن دسته هاى عزادارى كه با آن ناله ها، به دعاى او رحمتى نصيبشان شود كه خداوند متعال فرمود: { و رحمة ربّك خير ممّا يجمعون } . <فعلى الأطائب من اهل بيت محمد وعلي صلي ا... عليهما و الهما فليبك الباكون> { انا ا... و انا اليه راجعون }